Kolombiya'da Pare Manyanet Okulu'nda yıllarca bir öğretmen tarafından cinsel istismara uğrayan iki kardeş, uzun süren hukuki mücadelelerinin ardından nihayet adalet arayışlarında önemli bir adım kaydetti. Hijos de la Sagrada Familia (Kutsal Aile'nin Oğulları) tarikatına bağlı okulda yaşanan bu korkunç olaylar, Kolombiya yargısının tarikatı mağdurlara tazminat ödemeye mahkum etmesiyle yeni bir boyut kazandı. Mağdur kardeşlerden küçüğü, El Periódico ve 3Cat'e verdiği demeçlerde, "Eğer İspanyol öğrenci olsaydık bize böyle davranmazlardı diye düşünüyorum" sözleriyle, tarikatın kendilerine yönelik tutumundaki ayrımcılığı ve ihmali gözler önüne serdi.
Mağdur kardeşlerin açıklamalarına göre, tarikatın genel üstün lideri olan Katalan Lluís Picazo, 2020 yılında mağdurlarla yaptığı bir görüşmede skandal bir tutum sergiledi. Picazo'nun, yaşananlardan dolayı kendilerini "sorumlu tutmaya" çalıştığını iddia eden kardeşler, bu durumun zaten derin olan travmalarını daha da ağırlaştırdığını belirtti. Bu açıklama, Katolik Kilisesi bünyesindeki cinsel istismar vakalarında sıklıkla görülen, kurumun kendini koruma ve mağdurları suçlama eğiliminin çarpıcı bir örneği olarak kayıtlara geçti. Kolombiya mahkemesinin tazminat kararı, mağdurlar için bir nebze olsun teselli olsa da, tarikat liderinin bu tutumu, kilisenin hesap verebilirliği ve şeffaflığı konusundaki tartışmaları yeniden alevlendirdi.
Bu dava, sadece Kolombiya'da değil, Katolik Kilisesi'nin dünya genelinde karşı karşıya olduğu cinsel istismar krizinin de bir yansıması olarak değerlendiriliyor. Mağdurların, kilise kurumlarına karşı adalet arayışlarında ne denli büyük engellerle karşılaştıklarını bir kez daha gösteren bu olay, özellikle Latin Amerika'da ve İspanya'da benzer vakaların gün yüzüne çıkmasına ve mağdurların seslerinin duyulmasına olanak sağlayabilir. Yaşanan istismarın ardından yıllarca süren sessizlik ve kurumsal korumacılık, mağdurların fiziksel ve psikolojik sağlıkları üzerinde derin ve kalıcı yaralar bırakmıştır.
Katolik Kilisesi'ndeki İstismar Skandalları ve Kurumsal Tepkiler
Hijos de la Sagrada Familia tarikatı, 1864 yılında İspanya'nın Katalonya (Catalunya) bölgesinde Josep Manyanet y Vives tarafından kurulmuş, dünya genelinde okullar ve misyonlar aracılığıyla eğitim faaliyetleri yürüten bir Katolik cemaatidir. Tarikatın Kolombiya'daki okulunda yaşanan bu istismar vakası, Katolik Kilisesi'nin son yıllarda küresel çapta yüzleştiği ve itibarını derinden sarsan cinsel istismar skandallarının yalnızca küçük bir parçasıdır. İspanya'da da benzer vakalar, özellikle geçen yıl yayınlanan ve binlerce mağdurun ifadesini içeren bağımsız bir raporla gündeme gelmişti. Bu raporlar, kilise içindeki sistemik sorunları ve cinsel istismarın yaygınlığını gözler önüne sermiş, kurumların bu tür olayları örtbas etme eğilimini ortaya koymuştu.
Kolombiya'daki bu davanın bir diğer önemli yönü ise, tarikatın genel üstün lideri Lluís Picazo'nun Katalan kökenli olmasıdır. Picazo'nun mağdurları suçlayıcı tutumu, İspanya'da ve özellikle Katalonya'da kilise içindeki istismar davalarına yönelik kurumsal tepkilerin de sorgulanmasına neden olmuştur. Mağdurların, "İspanyol öğrenci olsaydık böyle davranmazlardı" şeklindeki ifadeleri, tarikatın farklı coğrafyalardaki mağdurlara yönelik tutumunda çifte standart uyguladığına dair ciddi şüpheler uyandırmaktadır. Bu durum, küresel bir kurum olan Katolik Kilisesi'nin, farklı ülkelerdeki hukuki ve sosyal normlara uyum sağlama ve mağdurlara eşit muamele etme konusundaki yetersizliğini de ortaya koymaktadır.
Adaletin Yavaş İlerlemesi ve Mağdurların Uzun Mücadelesi
Kolombiya yargısının tazminat kararı, mağdurlar için adaletin tecelli etmesi adına önemli bir zafer olsa da, bu süreçte yaşanan gecikmeler ve tarikat liderinin suçlayıcı tavrı, mağdurların mücadelesinin ne denli zorlu olduğunu bir kez daha kanıtlamıştır. Cinsel istismar mağdurları, genellikle yaşadıkları travmanın yanı sıra, kurumsal inkar, toplumsal damgalanma ve hukuki süreçlerin karmaşıklığı gibi ek zorluklarla da mücadele etmek zorunda kalmaktadır. Bu tür kararlar, diğer mağdurları da seslerini yükseltmeye ve adalet aramaya teşvik edebilirken, kilise kurumlarına da şeffaflık, hesap verebilirlik ve mağdurlara destek olma konusunda daha proaktif bir rol üstlenme çağrısı yapmaktadır.
Sonuç olarak, Kolombiya'daki Pare Manyanet Okulu'nda yaşanan bu istismar vakası ve ardından gelen hukuki süreç, Katolik Kilisesi'nin cinsel istismar krizini yönetme biçimindeki derin sorunları ve mağdurların adalet arayışlarındaki kararlılığını gözler önüne sermektedir. Tarikat liderinin mağdurları suçlama girişimi, kilisenin reform ihtiyacını ve mağdurlara yönelik empati eksikliğini bir kez daha vurgulamıştır. Bu dava, küresel çapta kilise kurumlarının, geçmişteki hatalarıyla yüzleşmeleri, mağdurların haklarını tanımaları ve gelecekte benzer olayların yaşanmasını engellemek için somut adımlar atmaları gerektiğinin altını çizmektedir. Mağdurların cesurca verdikleri bu mücadele, tüm dünyada cinsel istismar mağdurları için umut ışığı olmaya devam edecektir.
