Ripollet, Alella, Sant Boi veya Viladecans gibi çevre ilçelerde yaşayan bir kişinin "Barselonalıyım" demesi sadece tek bir ana özgüdür: Yurt dışında, evinden uzakta, bir yabancıyla sohbet ederken. Belki de kolaylık sağlamak, ayrıntıya girmemek adına, o an başkentten bahsederler: "I'm from Barcelona." Bu, idari temsiliyetinde boyut, kaynak ve küresel vizyon eksikliği olan bir yakınlık aidiyetidir.
Tüm bunlar, geleceğin metropolünü şekillendirerek diğer büyük kentsel yoğunlaşmalarla rekabet etmeyi amaçlayan ve beş yıldır devam eden "Rethink BCN" konferans serisinde tartışıldı. Bu oturumun konuğu olan eski belediye başkanı Joan Clos, her zamanki gibi bir konudan diğerine atlamasına rağmen, büyük Barselona hayalinin günümüzün temel sorunları olan altyapı, hareketlilik, demografik zorluk ve konut sorunlarıyla başa çıkmak için "itici güç, hırs, verimlilik ve imkanlar" gerektirdiğini açıkça belirtti.
Clos, bu vizyonu gerçekleştirmek için 1992 Barselona Olimpiyatları'nın şehre kazandırdığı "itici güç ve hırsın" örnek alınması gerektiğini vurguladı. 1992 Olimpiyatları, Barselona'nın kentsel dönüşümünde ve uluslararası tanınırlığında bir dönüm noktası olmuştu.
