Maria (40), Batı Afrika ülkesi Burkina Faso'da geçirdiği yılların sayısını neredeyse unuttuğunu belirtiyor. Başkent Ouagadougou'daki evinden konuşan Maria, "15 ya da 16 yıl oldu, artık tam olarak hatırlamıyorum," diyerek bu uzun soluklu serüvenini özetliyor. Evin içinde büyük oğlu Axel oyun oynamak için sabırsızlanırken, henüz bir yaşına girmemiş küçük oğlu Jordi ise geçtiğimiz günlerde ilk adımlarını atmış. Bu sıcak yuvayı Maria'nın eşi Thierry ve sadık köpekleri de paylaşıyor.
Ancak Maria'nın ailesi, birçok Afrika ailesinde olduğu gibi, sadece çekirdek aileden ibaret değil. Evin dört duvarı arasında neredeyse her zaman bir akraba, bir misafir bulunuyor; bir kuzen, bir erkek kardeş, bir yeğen ya da bir görümce... Maria, bu durumu "Bir sabah uyandığınızda salonda uyuyan insanlar bulabilirsiniz, bu çok yaygın bir durumdur," sözleriyle açıklıyor. Bu durum, Batı Afrika kültürlerinde derin kökleri olan misafirperverlik ve geniş aile bağlarının canlı bir göstergesi olarak dikkat çekiyor.
Burkina Faso'da Yaşamın Zorlukları ve Kültürel Zenginlikler
Maria'nın İspanyol kökenli olduğu düşünüldüğünde, Ouagadougou'da 15 yılı aşkın bir süre geçirmesi, alışılmadık ancak ilham verici bir yaşam tercihini ortaya koyuyor. Burkina Faso, dünyanın en yoksul ülkelerinden biri olup, Birleşmiş Milletler İnsani Gelişme Endeksi'nde alt sıralarda yer almaktadır. Ülke, son yıllarda siyasi istikrarsızlık, terör örgütlerinin saldırıları ve artan iç göçle mücadele etmektedir. 2022 ve 2023 yıllarında yaşanan askeri darbelerle gündeme gelen ülke, uluslararası toplumda güvenlik ve istikrar endişelerine yol açmıştır. Buna rağmen, Maria gibi Avrupalıların bu topraklarda kök salması, genellikle kalkınma projeleri, insani yardım çalışmaları, uluslararası kuruluşlardaki görevler veya kişisel bağlar gibi çeşitli nedenlerle gerçekleşebilmektedir.
Bir Avrupalı için Burkina Faso gibi bir ülkede yaşamak, sadece sıcak iklim ve coğrafi koşullara değil, aynı zamanda derin kültürel farklılıklara da uyum sağlamayı gerektirir. Maria'nın bahsettiği "salonda uyuyan akrabalar" durumu, bireyselliğin daha ön planda olduğu Batı toplumlarından gelenler için başlangıçta şaşırtıcı olsa da, zamanla benimsenen bir yaşam biçimi haline gelebilir. Bu tür bir adaptasyon, empatiyi, açık fikirliliği ve yeni bir "ev" tanımı oluşturma yeteneğini sınar. Çocukların bu çok kültürlü ortamda büyümesi ise onlara küresel bir bakış açısı, farklılıklara saygı duyma yeteneği ve benzersiz bir kültürel zenginlik kazandırır.
Küresel Bir Ev Kurmak: Aidiyetin Yeni Tanımı
Maria'nın "Seyahatlerim eve dönmek gibi" ifadesi, "ev" kavramının coğrafi sınırlardan öte, aidiyet ve huzur bulduğu yerle ilgili olduğunu güçlü bir şekilde vurguluyor. İspanya'dan binlerce kilometre uzakta, farklı bir kıtada kendine yeni bir yaşam kuran Maria, aslında küresel vatandaşlığın ve kültürel entegrasyonun çarpıcı bir örneğini teşkil ediyor. İspanya gibi birçok Avrupa ülkesi, Afrika kıtasında kalkınma ve insani yardım projeleriyle uzun süredir varlık göstermekte, birçok vatandaşı da bu tür misyonlarda görev alarak kıtanın sosyal ve ekonomik gelişimine katkıda bulunmaktadır.
Bu bağlamda, Türkiye de son yıllarda Afrika ile olan ilişkilerini güçlendirerek kıtada diplomatik, ticari ve insani yardım alanında önemli adımlar atmıştır. Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı (TİKA) aracılığıyla birçok Afrika ülkesinde projeler yürüten Türkiye, aynı zamanda kültürel merkezler ve eğitim kurumları aracılığıyla kıtayla bağlarını derinleştirmektedir. Bu süreçte birçok Türk vatandaşı da benzer şekilde farklı Afrika ülkelerinde yeni yaşamlar kurarak kültürel köprüler inşa etmiştir. Maria ve ailesinin hikayesi, "ev"in artık sadece doğulan yer değil, aynı zamanda gönül verilen ve aidiyet hissedilen her yer olabileceğini, farklılıkların bir arada yaşayabildiği, misafirperverliğin ve insan bağlarının her şeyin ötesinde olduğu bir dünyanın mümkün olduğunu kanıtlar niteliktedir.
