Her yıl 23 Nisan'da kutlanan ve Katalonya (Catalunya) bölgesinin en özel geleneklerinden biri olan Sant Jordi (Aziz George) Günü, bu yıl Barselona (Barcelona) siyasetine edebi bir bakış açısı getirdi. Kitap ve gül alışverişinin yapıldığı bu anlamlı günde, Barselona Belediyesi (Ajuntament de Barcelona) siyasetçilerine ilginç bir soru yöneltildi: Eğer Belediye Başkanı Jaume Collboni'nin görev süresi bir roman olsaydı, adı ne olurdu? Bu yaratıcı soru, şehrin siyasi aktörlerinin Collboni yönetimini nasıl algıladıklarını ve geleceğe dair beklentilerini ortaya koyan dikkat çekici yanıtları beraberinde getirdi.
Barselona siyaseti, zaman zaman bir korku romanına, bazen şövalyeler ve prensesler arasındaki bir aşk hikâyesine (Sant Jordi efsanesinde olduğu gibi), bazen de bir bilim kurgu eserine benzeyebilir. Bu yılki Sant Jordi kutlamaları vesilesiyle, belediye meclisi liderlerinden bu edebi benzetmeyi yapmaları istendi. Her bir siyasetçinin seçtiği veya uydurduğu kitap başlığı, kendi partilerinin siyasi duruşunu ve Collboni'nin sosyalist hükümetine yönelik eleştirilerini ya da desteklerini açıkça yansıttı.
Sant Jordi Günü ve Siyasi Yorumlar
Sant Jordi Günü, Katalonya'da sevgililer günü gibi kutlanan, edebiyat ve aşkın iç içe geçtiği eşsiz bir bayramdır. Erkekler kadınlara gül, kadınlar ise erkeklere kitap hediye eder. Bu gelenek, Katalan kültürünün en önemli sembollerinden biridir ve her yıl milyonlarca kitabın satılmasına, şehirlerin adeta birer açık hava kütüphanesine dönüşmesine neden olur. Böylesine edebi bir atmosferde siyasetçilerin, kentin yönetimini bir roman başlığıyla tanımlaması, hem yaratıcı bir ifade biçimi hem de siyasi mesajlarını dolaylı yoldan iletme fırsatı sundu.
Belediye Başkanı Jaume Collboni (PSC - Katalonya Sosyalist Partisi) kendi dönemini, "Cuando Barcelona quiere, Barcelona puede" (Barselona isterse, Barselona yapabilir) başlığıyla tanımlayarak iyimser ve kararlı bir duruş sergiledi. Bu başlık, Collboni'nin şehri ileriye taşıma ve karşılaşılan zorlukların üstesinden gelme konusundaki inancını yansıtıyor. PSC, genellikle pragmatik ve yönetime odaklı bir politika izleyerek, Barselona'nın potansiyelini vurgulamayı tercih ediyor.
Muhalefetin Edebi Eleştirileri
Muhalefet partilerinin yanıtları ise Collboni yönetimine yönelik sert eleştiriler içerdi. Junts (Junts per Catalunya - Katalonya İçin Birlikte) partisinden Jordi Martí Galbis, Collboni dönemini "Barcelona: aún estamos a tiempo para remontar" (Barselona: Hala toparlanmak için vaktimiz var) olarak adlandırdı. Bu başlık, mevcut yönetimin yetersiz kaldığını ancak durumun hala düzeltilebileceğini ima ederek, partinin eleştirel ama umutlu yaklaşımını ortaya koydu. Junts, genellikle Katalan milliyetçisi bir çizgide olup, Barselona'nın özerkliğini ve refahını ön planda tutan politikalar izler.
Ada Colau'nun önceki belediye başkanlığı döneminde iktidarda olan BComú (Barcelona en Comú - Ortak Barselona) partisinden Gerardo Pisarello'nun tercihi ise Caterina Albert'in klasik eseri "Solitud" (Yalnızlık) oldu. Bu seçim, Collboni'nin azınlık hükümetiyle yönettiği Barselona'da yaşadığı siyasi yalnızlığa veya destek eksikliğine bir gönderme olabilir. "Solitud", Katalan edebiyatında bir kadının iç dünyasındaki yalnızlığı ve çevresiyle mücadelesini anlatan önemli bir eserdir. Bu başlık, BComú'nun Collboni'nin yönetim tarzına veya koalisyon kurma becerisine yönelik eleştirilerini sembolize ediyor.
ERC (Esquerra Republicana de Catalunya - Katalonya Cumhuriyetçi Solu) partisinden Elisenda Alamany ise Sílvia Alcàntara'nın "Els dies sense glòria" (Şanlı Günler Olmadan) adlı eserini seçti. Bu başlık, Collboni'nin görev süresinin önemli başarılar veya parlak dönemler getirmediği, aksine sıradan veya hayal kırıklığı yaratan bir dönem olduğu eleştirisini taşıyor. ERC de Katalan bağımsızlığını savunan bir parti olarak, Barselona'nın ulusal kimliği ve yönetimi konusunda farklı vizyonlara sahip.
Sağ kanattan gelen eleştiriler ise daha keskin ve dramatiktir. PP (Partido Popular - Halk Partisi) temsilcisi Daniel Sirera, Carmen Laforet'in meşhur romanı "Nada" (Hiçlik) başlığını seçerek Collboni döneminin tamamen anlamsız, boş ve verimsiz olduğunu ima etti. Bu, muhafazakar PP'nin sosyalist yönetime yönelik genel eleştirel duruşunu yansıtan oldukça sert bir yorumdur. Aşırı sağcı Vox partisinden Gonzalo de Oro ise doğrudan "El hundimiento" (Batış/Çöküş) diyerek, Collboni yönetiminin şehri felakete sürüklediği yönündeki alarmist görüşlerini dile getirdi. Bu başlıklar, Barselona siyasetindeki derin kutuplaşmayı ve farklı ideolojilerin kenti nasıl farklı şekillerde algıladığını açıkça gözler önüne seriyor.
Sonuç olarak, Sant Jordi Günü'nün edebiyat ve kültürle iç içe geçmiş atmosferi, Barselona siyasetçilerine Belediye Başkanı Jaume Collboni'nin görev süresine ilişkin görüşlerini yaratıcı ve sembolik bir şekilde ifade etme imkanı sundu. Seçilen kitap başlıkları, Collboni'nin iyimser vizyonundan, muhalefetin eleştirel yalnızlık, verimsizlik ve hatta çöküş imalarına kadar geniş bir yelpazeyi kapsıyor. Bu edebi yorumlar, Barselona'nın karmaşık siyasi manzarasını ve şehrin geleceğine dair farklı beklentileri anlamak için önemli bir pencere açarken, kültürün siyasi söylemde nasıl güçlü bir araç olarak kullanılabileceğini de gözler önüne serdi.
